بررسي رسوبدهي معلق حوزه هاي آبخيز ايران

عرب خدری، محمود. 1384. بررسی رسوبدهی معلق حوزه های آبخیز ایران. مجله تحقیقات منابع آب ایران. شماره 2.

 

چكيده

تفاوتهای زيادي بين برآوردهاي ارائه شده از ميزان فرسايش خاك ايران در منابع مختلف مشاهده مي شود. افزون بر آن هيچگونه اولويت بندي قابل قبولي از فرسايش و رسوبدهي حوزه هاي آبخيز اصلي كشور در دست نيست. در اين تحقيق با استفاده از داده هاي 209 ايستگاه رسوب سنجي، ميزان رسوبدهي و فرسايش خاك كشور به ترتيب حدود 350 و1000 ميليون تن در سال و متوسط رسوبدهي ويژه مناطق مورد مطالعه 214 تن در كيلومتر مربع در سال برآورد شد. بيشترين رسوبدهي ويژه به حوزه هاي هامون جازموريان، ميناب و بلوچستان جنوبي و مارون و زهره در جنوب كشور با بيش از 700 تن در كيلومتر مربع در سال مربوط است. 3 رابطه رگرسيوني دو و چند متغيره معني دار بين رسوبدهي كل با مساحت، دبي متوسط سالانه و دبي ويژه ارائه شد. بررسي ها نشان داد كه بطور كلي با افزايش مساحت حوزه، رسوبدهي ويژه اضافه مي شود كه نشان دهنده فرسايش بيشتر در كوهپايه ها نسبت به ارتفاعات است. نتایج بررسي اوليه تعدادي از حوزه هاي داراي رسوبدهي ويژه با بيش از 1000 تن در كيلومتر مربع در سال نيز بیانگر آن است كه سازندهاي حساس به فرسايش، لغزش و پوشش گياهي نقش مهمي در تولید رسوب دارند.

كليد واژه ها: رسوبدهي معلق، فرسايش، معادله رگرسيوني، ايران